หลังจากที่เมื่อวาน ไปไล่ดูบ้านมา...ทำให้เรารู้ว่า เราคงไม่เหมาะที่จะไปอยู่ไกลๆ อย่างน้านเป็นแน่ เพราะชีวิตเราทุกวันนี้อยู่ในเมืองอ่ะ

 

บ้านที่ไปดูมา ก็สวยดีนะ เสียแต่ว่า หลังเล็กไปหน่อยน่ะ (แฮะ แฮะ สามล้านกว่า มันจะใหญ่โตแค่ไหนกันเชียว) ตอนไปดูแดดก็ร้อนหล่ะ เราก็ใส่แว่นกันแดดไว้ ปรากฏว่า ถอดออกมาเช็ดเหงื่อ...จ๊ากกกกก...น๊อตหลุดหายไปไหน 1 ตัวเนี่ย ดีนะเนี่ย แค่ตัวเดียว เลนส์เลยยังไม่หลุดน่ะ แต่ก็แอบเซ็ง แมร่งงงง...ตรูต้องเอาแว่นไปซ่อมเหรอเนี่ย...ถ้าเป็นแว่นถูกๆ จะทิ้งแล้วซื้อใหม่เลย แต่นี่มันหลายตังค์อยู่อ่ะ

 

เอาวะ วันอาทิตย์ วันลงประชามติ ไม่ต้องไปสนหน้าอินทร์ หน้าพรหม หน้าไหน ฉานนนจะเอาแว่นไปซ๋อม อืออออๆๆๆ

 

"ตุม..วันนี้แกว่างป่ะ ไปสยามกัน"

"วันนี้ฉันตั้งอทำงานว่ะ"

"เออ ไม่เป็นไร ไว้ว่างๆ ก่อนก็ได้"

 

"เกด...วันนี้เราว่าง ไปสยามกันป่ะ เห็นเมื่อวานโทรมาชวนกินข้าวแต่เราไม่ว่างไง"

"เออ..อุ๊..เดี๋ยวเราจะไปใช้สิทธิ แล้วต้องไปงานแต่งงานเพื่อนด้วยอ่ะ"

 

เหอออ...วันนี้มันเป็นวันอารายฟะ ชวนใครก็ไม่มีใครว่าง เออ ไปคนเดียวก็ได้ฟะ

 

"พี่บุ๋ม...ทำงานป่ะ ตอนนี้อุ๊อยู่สยาม มากินข้าวกัน"

"ไม่ได้ทำ แต่มีธุระอ่ะ"

 

เอออ...สรุปวันนี้ข้าพเจ้าฉายเดี่ยวก็ได้ฟะ

 

หลังจากที่ส่งน้องแว่นไปให้ช่าง ซึ่งยังไม่มีกำหนดกลับ เราก็เออ มาแล้วไปซื้อรองเท้าหน่อยฟะ รองเท้าพังมิพังแหล่ละ ลองไปลองมา ได้มาหนึ่งคู่ เหออ บ่าย 2 ละ หิวละ ไปหาอะไรกินดีกว่า

 

เฮ้อออ การหาอะไรกินคนเดียวเนี่ย...มันจะอร่อยมะฟะเนี่ย เอาวะ...อยากกินพิซซ่าอ่ะ...เลยเดินหน้าตาเฉย เข้าไปสั่งพิซซ่า บางกรอบหนึ่งถาดกลาง (แบบบางถาดเล็กเค้าไม่ขายอ่ะ)

 

คนอื่นมากินพิซซ่าไม่เห็นมาคนเดียวเลยแฮะ...เขินนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร ความเขินมันกินมะได้ เลยนั่งกินพิซซ่าคนเดียว ไป 4 ชิ้น เหลือ 2 ชิ้นใส่กล่องกลับบ้านน่ะ

 

วันนี้เราเลยได้บทเรียนว่า...พิซซ่า 1 ถาดกลางสั่งมากินคนเดียวได้ เหลือ 2 ชิ้น เอากลับไปกินที่บ้าน อิอิ